نائينى و شيخ محمّد رضا آل ياسين و سيّد عبد الحسين شرف الدين را مىتوان نام برد . ايشان چهار فرزند داشت : سيّد محمّد مهدى ، سيّد صدر الدّين ، سيّد محمّد جواد و سيّد حيدر . جدّ بزرگ استاد شهيد و پدر سيّد اسماعيل صدر ، نابغهء علم و ادب و ستارهء درخشان آسمان فضيلت و تقوا ، مرحوم سيّد صدر الدين صدر بود . اين عالم بزرگ در سال 1193 قمرى در جبل عامل متولد شد و به سال 1264 قمرى رخ در نقاب خاك كشيد . چهارساله بود كه پدرش از حاكم ظالم آن منطقه گريخت و او را همراه خود به نجف آورد . در حالى كه دوازده سال بيشتر نداشت ، به درس استاد وحيد بهبهانى حاضر مىشد و در همان هنگام از محضر علامه سيّد بحر العلوم نيز استفاده مىكرد . وى در هفده سالگى از صاحب رياض اجازهء اجتهاد گرفت ؛ درحالىكه او تصريح كرد كه ايشان چهار سال پيش از اين مجتهد بوده است ؛ يعنى سيّد صدر الدّين در سيزده سالگى مجتهد بود . و اين چيزى است كه نظير آن ، جز در مورد علامهء حلى و فاضل هندى ، شنيده نشده است . مضافا اينكه سيّد صدر الدّين در شعر و ادب بهره فراوانى داشت و بعضى او را برتر از سيد رضى در شعر دانسته‌اند . شيخ حسن بن شيخ جعفر كاشف الغطاء و شيخ محمّد حسن صاحب جواهر در محضر او چون شاگردى حاضر مىشدند و در برابر مراتب علمى و فضايل و كمالات او تواضع مىكردند . روزى صاحب جواهر مسأله‌اى را در محضر او مطرح كرد . سيّد آراى فقها را بتفصيل و ترتيب و با توجه به اختلاف مبانى و مسلكها بيان كرد . صاحب جواهر از احاطهء او به تعجّب آمد و فرمود : « سبحان اللّه ! گويا سيّد با همهء فقها نشسته و به بحث پرداخته و مسلك هركدام را به دست آورده است . خدا را سوگند كه او از عجيب‌ترين عجايب است . ما خود را از فقها به شمار مىآورديم ، در صورتى كه ايشان فقيه متبحر است » . وى از چند تن روايت مىكرده است ؛ از جمله : علامه بحر العلوم ( م 1212 ق ) كه از او تعبير به استاد شريف مىكرد ، و علامه مير صاحب رياض ( م 1231 ق ) كه او را برتر